We ontbijten in de keuken/eetzaal omdat het regent. We rijden verder naar het zuiden over een scenic-route naar de Caitlins. We gaan naar Curiobay waar we pinguïns en dolfijnen kunnen zien. We hebben geluk en zien een aantal  pinguïns het strand op komen. Het regen pijpestelen maar het is een prachtig gezicht. De pinguïns gaan naar hun nestjes onder de struiken, lekker droog. Die hebben het beter geregeld dan wij!

In de baai zwemmen dolfijnen, we denken ze te zien als we wat zwarts zien in de verte. Maar zeker weten we het niet.

‘s Morgens regent het nog steeds erg hard, maar we gaan toch bij de pinguïns en de dolfijnen kijken. We zien nu duidelijk de dolfijnen dicht bij het strand zwemmen. Ze laten zich door de golven bijna op het strand spoelen en zwemmen dan weer terug. We drinken koffie in het kantoortje/winkeltje van de campingeigenaar en genieten van het uitzicht op de baai. Als het wat minder hard regent rennen we terug naar de campers en vertrekken weer. We stoppen onderweg voor wat mooi uitzichten en watervallen. Het wordt gelukkig weer droog, maar we kopen toch maar een stel laarzen voor hem. De enige kleur die ze hebben zouden we anders nooit gekocht hebben, maar nood breekt wet! We hebben een camping gevonden bij Surat Bay, dicht bij het strand waar zijn je zeeleeuwen kunt zien. Er ligt er gelukkig een op het strand aan het eind van de middag.

Het is prachtig mooi weer en we besluiten vandaag op deze camping te blijven. We kijken eerst op het stand, maar helaas er zijn geen zeeleeuwen. Herman en Valeska blijven op de camping om Siem zijn middagslaapje te laten doen. Wij gaan een stukje terugrijden om naar de Cathedral caves te gaan die bij eb te bekijken zijn. Het is iets verder dan we dachten en komen om 13.50 uur aan. Staat er een bord bij de ingang dat het hek om 10.00 uur opengaat, om 12.00 uur is het eb en kun je de caves zien en om 14.00 uur gaat het hek weer dicht. We zijn dus te laat!!!!

Dan maar weer terugrijden. Onderweg stoppen we bij een tunnel die vroeger voor de trein werd gebruikt. Met zaklantaarns erdoorlopen is erg spannend voor Thijs (en ons) Toevallig komen Herman, valeska en Siem net langs die onderweg zijn naar Nugget Point waar we rond 16.00 uur hebben afgesproken. We zagen onze velgroene bus staan en lopen ook mee de tunnel in.

Dan door naar Nugget Point waar een mooie bay ligt met een vuurtoren op een schiereilandje waar heel veel zeeleeuwen liggen. En ja hoor, hier liggen ze dus allemaal. Het is een prachtig gezicht als we heel hoog boven de rotsen naar de vuurtoren lopen. Er zijn een paar “zwembadjes” in de rotsen waar de kleintjes mogen oefenen met zwemmen. Op de terugweg zijn we Herman en Valeska kwijt, blijkt dat Valeska nog even in de ijskoude zee is gaan zwemmen! Er staat een megagrote barbeque die we mogen gebruiken. Dat doen we uiteraard en het lijkt even echt vakantie!

Vandaag rijden we door naar Dunedin waar we een nieuwe fotocamera willen kopen. De grote winkels zijn gelukkig open op zondag en we vinden hetzelfde toestel weer. Zonder op de prijs te letten betalen we en kopen we nog een oplader voor in de auto.

Dan kan Martijn zijn laptop onderweg gebruiken voor de routeplanner! We rijden vandaag maar een klein stukje. Herman en Valeska zijn Dunedin bekijken en wij gaan nog even naar de Tunnelgrot bij het strand kijken. Het zijn hoge kliffen hier bij de kust waar we eerst door de weilanden overheen lopen. Dan is er een tunnel die is uitgehakt door een man z’on honderd jaar geleden om zijn familie op het stand te kunnen laten komen. We komen op een bijzonder mooi strand uit. Het water is vreselijk koud dus we blijven een beetje pootjebaden en Thijs speelt met zijn tractor die hij net heeft gekregen. We overnachten op een camping in Portobello op het schiereiland bij Dunedin. Er staan hier veel zomerhuisjes en het is ook een prachtige plek. Op het noordelijkste puntje schijnen pinguïns aan wal te komen. Ook kun je er weer zeeleeuwen zien, maar er is een visitorscentre bij waar ze een forse entreeprijs vragen. De natuur wordt hier goed commercieel benut.

Herman en Valeska willen wat spullen naar huis sturen. Dat lijkt ons ook een goed idee, we hebben weer wat mokken (van ieder land dat we bezoeken twee!) gekocht en een reisgids van Indonesië. Als we alles in een doos gestopt hebben blijkt het vveel te duur te worden. De kleren gaan er weer uit en de dikke reisgids, maar de mokken gaan toch echt naar huis gestuurd! Pa en ma Logtenberg kunnen post verwachten! Dan gaan we op pad naar Mount Cook. We gaan weer de bergen in. Het is een mooi route en we hebben Siem bij ons in de camper. Ze hebben de grootste lol samen en klappen op de muziek. We stoppen voor de lunch bij een fish en chips zaak waar ze heerlijke hamburgers verkopen en een mooie speeltuin.

Onderweg stoppen we nog tig keer voor een hydrodam en dan komen we op een natuurcamping bij Mount Cook aan. We zijn niet de enige maar er is gelukkig plek genoeg. We hebben uitzicht op de sneeuwtoppen en ‘s nachts kunnen we veel sterren en zelfs de melkweg zien.

We lopen met z’n allen een track die prachtig uitzicht geeft op de sneeuwtoppen. Het is prachtig weer en Thijs loopt het hele stuk (bijna) zelf. Hij vindt het prachtig om de moeilijkste paadjes te nemen en over de grote rotsen te klimmen. Om 13.00 uur zijn we terug en smeren een boterham met pindakaas. We gaan meteen door naar een volgende track terwijl Valeska bij Siem blijft die moet slapen. Deze track is een stuk avontuurlijker met twee hangbruggen en houten vlonders over een moerassig gedeelte. We komen uiteindelijk bij een gletsjermeer uit! Op de terugweg komen we Valeska tegen die de track toch ook wilde lopen. Herman heeft haar afgelost en past op Siem. Rond 17.00 uur zijn we weer terug op de camping en koken we weer zelf wat erg leuk is met Herman en Valeska samen. Om 19.00 uur staat het eten net klaar als Valeska ook net weer terug is.

We gaan nog een derde track lopen die iets verder van de camping ligt. Het is een leuk pad naar weer een gletsjermeer waar grote ijsschotsen in drijven. We rijden weer verder richting lake Tekapo. Omdat het onze laatste dag samen met Herman,  Valeska en Siem is gaan we onderweg ergens lunchen. Het plan was bij een zalmkwekerij te eten, maar dat blijkt niet meer dan een tentje te zijn waar ze de zalm verkopen. We nemen ieder een pakje gerookte zalm mee en rijden weer verder. Dan gaan we rond 16.30 uur bij Lake Tekapo zelf lunchen/dineren. Het is een goede tijd want Thijs en Siem kunnen lekker in het grote restaurant heen en weer rennen. We gaan steengrillen dus moeten we nog zelf koken! Maar het is erg lekker en gezellig.

Bij de camping is ook een spa met een sauna. Herman en Karin gaan er samen heen en kletsen wat af nu het nog kan op de laatste avond samen! Morgen gaat hij nog een keer met Valeska en Siem want er zijn heerlijk warme zwembaden bij.

Dan is het onvermijdelijke afscheid daar! Herman, Valeska en Siem gaan over een paar dagen naar Australië om daar nog zes weken rond te reizen.  We gaan verder op pad richting het noordereiland waar we op 31 januari in Auckland moeten zijn voor het vliegtuig naar Chili in Zuid-Amerika.

We rijden door een prachtig alpenlandschap eerst een stuk richtig de oostkust en buigen dan weer af richting de bergen. We gaan richting de Arthur’s pas. De weg loopt door een vallei waardoor het een lange rechte weg is. We komen 10 km voor het plaatsje Arthur’s pas een mooie kampeerplaats tegen waar je gratis mag staan. Er zijn dan ook geen voorzieningen afgezien van een stinkend mobiel toilet. We maken kennis met de Kea, een bergpapegaai die berucht is om zijn roofzucht. Hij is erg intelligent en rooft voedsel uit de auto’s en ze zijn gek op rubberonderdelen van auto’s!

We gaan eerst naar het informatiecentrum in Arthur’s pas en kijken welke wandeltochten we kunnen doen vandaag. Er is een aardige man die zegt dat we met een kind een waterval van 310 meter hoog kunnen bekijken. En daarna misschien nog een stukje van een track dat er dichtbij ligt. Hij weet niet dat Thijs inmiddels erg goed kan lopen en heeft er erg veel lol in. Na de waterval  die erg mooi is rijden we een stukje verder en gaan nog een track lopen. Het pad loopt door het bos en is prachtig. We komen een rivier tegen en vele bruggetjes. Dan lopen we een vlak stuk door grasland over vlonders en komen weer bij de rivier uit. Dan moeten we een stuk over de  rotsen lopen. Het is erg leuk maar ook wel lastig. Dan gaan Karin en Thijs lekker met de voeten in het ijskoude water en loopt martijn nog even het laatste stukje naar boven met een nog mooier uitzicht op de sneeuwtoppen. We rijden verder over de pas met indrukwekkende viadukten naar de westkust bij Greymont. We hebben een  camping aan het strand dat er verlaten bij ligt omdat het water ijkoud is en omdat er haast geen inwoners in dit deel van het land wonen.

Vandaag blijven we een dagje in Greymont. De was doen, met een emmer water en autootjes spelen en onbeperkt internetten. We skypen wat met thuis en zijn verder vooral lui.

Iedereen zegt dat het altijd regent aan de westkust. Hebben we gisteren toch geluk gehad, toen was het droog met een zonnetje. Vandaag helaas veel regen. We rijden langs de prachtige kustweg naar het noorden die door de reisgidsen als een van de tien mooiste op aarde wordt aangeprijsd. Het is inderdaad prachtig ook met regen. Halverwege Greymount en Westport komen we langs de Pancake Rocks. Ook hier liggen weer zeeleeuwen. Helaas is het eb dus we zien geen hoog opspattend water tussen de rotsen. We rijden dan verder het land weer in richting het Abel Tasmanpark dat in het noorden ligt. We overnachten op een terrein onderweg bij een kruispunt waar je gratis mag kamperen. Er staat een net toilet zoals overal waar iets toeristisch te zien is. Er heeft een oude spoorlijn gelopen. Er staan informatieborden met foto’s over de aanleg en de gemeenschap die er woonde. We kunnen nog de oude spoortunnel doorlopen en vluchten dan de camper snel in omdat er weer volop muggen zitten.

We komen om 10.30 al aan in Kaiteriteri waar de zon altijd schijnt volgens de buurman op de camping. Hier vieren alle Kiwi’s vakantie. Het is een grote camping waar het helemaal volstaat met grote tenten en 4W-drives en aanhangers met speedboten. En er staan voor in of voor alle tenten een grote koelkast en een enorme bbq. Als je kampeert moet je het ook goed doen vinden ze hier! Het is prachtig weer en we gaan meteen naar het strand. Die zelfde buurman vertelt ook dat het vannacht gaat stormen, de overblijfselen van een tropische cycloon komen op NZ af.

Met de storm viel het wel mee vannacht, maar helaas regent het wel de hele dag. We blijven op deze camping en slapen heel lang uit. We hebben een mooi plekje aan de rand bij een groot gebied dat met vloed volloopt en met eb helemaal leeg is. Het getijdeverschil kan wel 6 meter zijn hier. Een prachtig uitzicht vanuit bed dus! Thijs maakt voor ons ontbijt op bed, geroosterd brood met ham of chocopasta. Er is een prachtige speeltuin waar we ‘s middags gewoon in de regen naartoe gaan.

Vanuit Kaiteriteri kun je diverse boottochten naar het Abel Tasmanpark maken. Het is een natuurgebied dat de Golden Bay wordt genoemd. Hier zijn de mooiste stranden op aarde te vinden. We gaan naar Marahau omdat dit direct bij de ingang van het park ligt. Onderweg gaan we nog bij de Split Apple kijken. Dit blijkt een rots in een baai te zijn die (zoals de naam al doet vermoeden) doormidden is gespleten. We komen er door eerst via een smalle bochtenweg hoog de berg op te rijden waar de luxe villa’s staan en dan een paadje naar beneden te lopen dat op een mooi strandje uitkomt. In Maharau is een leuke camping, Old Macdonalds farm waar ze lama’s in de wei hebben staan. Vanuit hier wandelen we ‘s middags zo het park in. We volgen een mooi aangelegd pad dat door het bos langs het strand slingert.

We rijden door naar het noorden omdat we ook het noordelijkste puntje van het zuidereiland willen zien. Onderweg stoppen we bij de Pupusprings waar het water zo de grond uit komt borrelen. Het is een nat terrein waar een mooi vlonderpad over loopt. Thijs vindt het weer prachtig en rent voor ons uit. Dan gaan we naar de hydrowalkway om de hoek. Het is een bijzondere elektriciteitscentrale die rond 1980 is gerestaureerd. Er wordt van een bergstroom water door een geul geleid. Uit de bergen komt hier steeds meer water in. Dan gaat het door een grote buis 108 meter stijl naar beneden waar een centrale staat. Het pad liep eerst stijl omhoog, toen een heel eind langs de waterstroom. Het bleek een heel eind te zijn, want de weg terug liep eerst nog veel verder omhoog en toen met haarspeldbochten weer naar beneden.

Aan het eind van de dag komen we aan bij het meest noordelijke punt, Farewell Spit. Het waait er flink en we lopen nog een pad dwars door de schapenvelden en de duinen naar de westkant. Hier staan weer pancake rotsen en er zijn fossielen in de rotsen te vinden. Martijn heeft er met moeite een klein stukje uit kunnen halen. Hij is niet de eerste want er zijn hele brokstukken uitgeslagen! We overnachten aan een camping in Pakawau pal aan de zee. De camper hebben we met de neus in de wind gezet omdat het anders wel heel erg schommelt door de wind vannacht.

Het waaide vanmorgen nog steeds even hard. We gaan snel weer op pad richting de Malborough Sounds waar we overmorgen in Picton de boot naar het noordereiland hebben gereserveerd. We moeten weer de pas over die we gisteren de andere kant op hebben gereden. Martijn geniet van het haarspeldbochtjes rijden, Karin doet moeite om niet misselijk te worden en Thijs slaapt. We stoppen onderweg om te lunchen en even mail te checken en het thuisfront te laten weten dat alles goed is. De Malborough Sounds is een gebied met bergen en fjorden gevormd in de ijstijd. We rijden om 16.00 uur de Momorangi bay camping op. We hebben geluk dat er nog een plaatsje pal aan het water is. Morgen is het weekend en is alles al gereserveerd. Het miezert wat maar het is niet koud. Thijs en Karin gaan langs het water krabbetjes zoeken. Ze zitten onder stenen en we vinden ook zeesterren en mosselen. We zien mensen met een tas vol mosselen lopen. Ze gaan ze koken en opeten, verser kun je ze niet krijgen! Dat lijkt ons wel dus Thijs en Karin gaan ook mosselen halen. Zoeken hoeven ze niet want ze zitten bij bosjes op de rotsen en omgevallen bomen. We hebben zelfs twee reuzemosselen die maar net samen in een pan kunnen. We koken ze bij gebrek aan wijn in bier en dat smaakt prima!

Het is regenachtig weer, maar we gaan toch een stukje van de Queen Charlotte Track lopen. Dit is weer een track waar je een paar dagen over kunt doen door van hut naar hut te trekken. Na een uurtje lopen keren we weer om en hebben we weer een frisse neus. We rijden door richting Picton waar we morgen de boot nemen, maar rijden nog een stukje door naar Blenheim om te kijken of we er misschien een e-reader kunnen kopen. Dat lukt niet, maar we doen nog even boodschappen en rijden dan terug naar Picton waar we een aardige camping vinden.

We slapen lang uit en skypen vanuit bed met de opa’s en oma’s. Thijs heeft het ontbijt op bed weer geregeld, toast met chocopasta. We gaan uitgebreid douchen en vertrekken dan om 13.00 uur naar de bootterminel.We staan vooraan in de rij, wat ons een goed zicht geeft op de aankomst van de boot. Het regent nog met bakken uit de lucht en het waait best hard. Martijn was zo vriendelijk om een filmpje op internet te laten zien van onze veerboot die vanuit Wellington tegen golven van 10 meter hoog invaart! Dus uit voorzorg nemen Karin en Thijs een reispilletje!

Tussen de Malborough Sounds valt het nog mee, maar op de oceaan deint het toch aardig. Maar het valt allemaal best mee. Thijs heeft de tijd van zijn leven want er is een speelhoek op de boot met een tv-hoek. We zien hem de hele overtocht van drie uur nauwelijks. Dat is wel even wennen voor zijn ouders!

In Wellington gaan we nog even bij een Sonyshop langs om te kijken voor een e-reader maar alles ziet er gesloten uit. We overnachten in UpperHutt op een kletsnatte camping.

Nog steeds regen! We rijden een heel stuk naar het noorden naar het Tongarira National Park. Dit is een vulkanisch gebied met prachtige wandelpaden waar we aan het eind van de middag met een beetje zon aankomen. We gaan even naar het informatiecentrum om een wandelkaart te halen. Martijn ziet dat er een prachtige track is, de Tongariro Crossing track, een tocht van 6-8 uur waarbij je langs de kraters van de vulkanen loopt. De weersverwachting voor morgen is goed gelukkig. Martijn gaat deze morgen alleen doen en Karin gaat met Thijs een andere track doen die iets korter is. We overnachten op een prachtige DOC (department of conservation) camping waar je per persoon $ 4, – in een zakje voor moet doen.

We zetten Martijn om 8.30 uur af op het startpunt van de track. Hij is niet de enige, er worden velen met een bus gebracht. Ze worden bij het eindpunt weer opgehaald. Wij spreken af dat we Martijn rond 16.00 uur daar ophalen.

Thijs vindt het wel leuk een dagje alleen met mama, wij gaan een tocht naar watervallen lopen. Het zonnetje schijnt heerlijk en het is erg leuk. We lopen door een gebied met bossen, waterstroompjes, hei en struiken. We lopen drie uur en aan het eind mag Thijs om blote voeten in een stroompje met stenen spelen. Hij maakt weer een dam, dan zegt hij dat we nu toch echt papa moeten gaan ophalen. We komen om 15.30 uur aan en daar staat Martijn al! Hij had stevig doorgelopen omdat hij donkere wolken zag aankomen. En de vulkanen zie je niet als die wolken er hangen. Dus hij was om 13.00 uur al op het eind punt. Een eind verderop is een camping waar we miscchien zouden overnachten, daar is hij nog maar even (twee uur!) naar doorgelopen! We overnachten weer op de DOC camping waar Thijs nog even leuk speelt met een emmer water in zijn zwembroek.

We gaan naar het nationale park aan de zuidkant van de stad. het is een schiereiland dat voor de helft een recreatiedeel is en voor de andere helft is afgesloten voor mensen. We worden bij de ingang opgewacht door een groep brutale apen die alles van plastic van de mensen afpakt. We pakken een steen en dreigen daarmee waardoor ze wel aan de kant gaan. Thijs heeft ook een stok en zwaait ermee. Een aap blaast kwaadaardig naar hem waar Thijs nogal van schrikt. Het is beter als we Martijn maar voorop laten lopen met een steen. Maar even verderop zien we bijna geen apen meer en is het een leuke tocht door de jungle. Het is erg modderig en glad, maar we komen bij een spannende grot waar vleermuizen in hangen. Door de flits van de camera gaan er wat rondvliegen. Er liggen een paar mooie witte zandstrandjes in het park. Hoewel we honger krijgen, blijven we toch de hele middag op het strand. We zwemmen in het heerlijke warme water waar een koraalrif voor ligt. Er zijn allemaal stukken koraal op het strand aangespoeld waarmee we in letters een kerstgroet maken. De foto mailen we naar familie en iedereen die een berichtje op onze weblog heeft gezet.

Als we weer terug zijn gaan we eten in een visrestaurant. Omdat het nog vroeg

Zwemmen, eten, uitslapen, en ‘s avonds eten we weer in ons visrestaurant.

Kerst op het strand, altijd goed. Na eerst weer uitgeslapen te hebben, uitgebreid lekker ontbeten, gaan we naar het het strandd. We huren een surfplank en Thijs speelt hier mee. Golfen zijn mooi hoog! ‘s avonds eten we  weer in ons vaste restaurant en natuurlijk nog even zwemmen in het zwembad.

Reisdag, Van pangadaran willen we in jakarta komen. Heel vroeg de bus, 4.45 gaat de weker voor de bus van 6.00. Maar we zijn zo snel tegenwoordig dat we de bus van 5.30 al hebben. Eerste deel slingert langs bergweggetjes. Eetpauze ergens onderweg en in bandung komen we op het zuidelijke busstation aan. We willen proberen  om met de trein verder te komen. Samen met een groepje tsjechen huren we een angkot die brengt ons naar het station. Geen kaartjes meer helaas. Dus dan maar in een taxi naar het noordelijk busstation voor de bus naar Jakarta. Het regent dat het giet, en Karin en Thijs gaan nog snel even plassen. Bus zit al vol, maar gelukkig zit er achter de achtersterij stoelen nog een bankje waar prima nog 6 mensen konden zitten. We komen via een snelweg (luxe!) aan op jakarta’s busstation. Na nog 3 transjakarta bussen zijn we in jalan jaksa, het toeristenbuurtje. We nemen een goed hotel waar Thijs al snel slaapt. De statistieken: 14 uur onderweg, 300 km, 5 grote bussen, 1 taxi en 1 angkot. Reizen in indonesië.

‘s avonds moeten we vliegen. ‘s morgens naar het plein, voor 5000 rupiah koopt Martijn een klein vliegertje wat het supergoed doet. Thijs vliegert op het plein. De laatste maandag van het jaar is de  het hosttoren dicht, daarom is het mooi rustig. Verder lopen we nog wat rond. Er is niet veel te doen in Jakarta, maar een heel vervelende plaats vinden we het ook niet. Aan het eind van de middag eten we nog in een sjiek restaurant, wel lekker maar we krijgen geen kilo garnalen meer. Daarna lopen we naar de bussen voor de trip naar het vliegveld. Even later stappen Esther en Richard in (waren we al in Yogjakarta tegengekomen). Op het vliegveld ingechecked, laatste roepies uitgegeven. Mokken gekocht en natuurlijk komen we ook nog 2 nederlanders tegen die we op de bromo vulkaan gezien hebben. Met zijn zessen drinken we nog een biertje en daarna gaat iedereen naar zijn eigen vliegtuig. Na een Redelijk goede nachtvlucht komen we aan in Sydney.

strenge douane, ons gevonden koraalen schelpen dumpen we toch nog maar even voor de douane.  Uiteindelijk rollen we er toch nog zonder controle doorheen. Dit gaat ons wel wat moeite kosten komen we achter. Wennen aan de hoge prijzen (12 uur bus in indonesie = 15 min trein in australie). Wel is alles prima geregeld en is het lekker rustig overal. Met 15 minuten trein zijn we op central station, en 10 minuten later checken we in in het hostel. Vanwege oud en nieuw is het nogal druk in sydney en is het hostel helemaal vol. Hostels willen dat je voor 10 dagen reserveert. Dus we kunnen gelijk in de kamer. Na ontbeten te hebben slapen we bij. tegen de middag doen we een wandeling door de stad, via china town, en de haven. Sydney is nog in kerststemming. Veel lol hebben we om een ‘echte’ straatartiest die aan het jongleren is op een eenwieler.

Het is een stuk kouder maar de zon schijnt wel.

we worden laat wakker, na rustig  ontbeten te hebben gaan we ´echt´ de stad in. Door het park, langs de kerk (met kerststal) komen we in het national gallery terecht. Thijs vindt musea (nog) wel leuk, dus we bekijken de oude en de nieuwe kunst. we zien alle voorbereidingen voor oud en nieuw al. Als we de bocht in het macquire park omlopen, zien we de brug en het opera huis. Toch mooi om plekken in het echt te zien die je al zolang kent van Televisie. En in dit geval, ze zijn in het echt mooier 😉

via de botanical gardens lopen we naar het opera house. Moe en hongerig eten we fish and chips, eentje met zijn drie-en. valt zwaar na 8 weken noedels, rijst en nasi goreng. Daarna de trein terug naar het hostel.

Laat worden we wakker. We hebben meer moeite om te wennen doordat het ‘s avonds lang licht is. We nemen de boot naar de overkant en lopen we over de brug weer terug. Het is een geweldig bouwwerk! en mooie uitzichten vanaf de brug.

Tijdens het donderjagen op de terugweg gaat de bril van Martijn kapot. En gelukkig vinden we nog een winkeltje dat hem kan repareren

Oudjaarsdag, er komen nogal wat mensen op het vuurwerk af. Na eerst nog wat inkopen gedaan te hebben in paddy´s market ( mokken natuurlijk) gaan we naar de botanical gardens voor het vuurwerk. Tegen 13.00 gaan we in de rij staan voor de ingang van het park. Waar we om 14.00 binnen zijn. Het is er al redelijk vol maar wel gezellig. We pikken een plaatsje in het gras met uitzicht op de halve brug. Na een stuntshow van vliegtuigjes,  en het ‘childerens’ vuurwerk om 21.00 en de boten parade daarna. Al met al gaat het wachten snel. Tegen 23.00 valt Thijs in slaap. Het vuurwerk maakt het wel de moeite waard. Overal in de rivier liggen ‘pontons’ waarvan de grote bommen worden afgeschoten. Van de brug komt ook nog. Overal om ons heen vuurwerk.

‘s nachts skypen we nog even met nederland

Brakke bijkom dag, ‘s morgens skypen we nog weer even met nederland waar het 02.00 is. We lopen nog wat door de stad

Tijd voor een museum vandaag. We lopen naar het ‘powerhouse’ Soort van nemo achtig museum met interactieve installaties. Thijs vermaakt zich prima. Historie is er niet veel, van bijna alle historischie gebeurtenissen hebben ze nog foto’s in australie. Thijs moet helpen om een raket te maken. en ze hebben en ‘bob de bouwer’ speelhoek. Waar hij met een vest aan karrtetjes met stenen moet verplaatsen en de slagboom mag bedienen. We eten in china-town – foodcourt.

Vroeg op! Om 8.55 uur vliegen we naar Nieuw Zeeland. Met de trein zijn we op tijd bij het vliegveld. Snel internet op het vliegveld dus we skypen met opa. Na een korte goede vlucht hebben we een hele turbulente landing in Queenstown. Als verrassing worden we opgepikt door Herman, Valeska en Siem die met een echt bordje op ons staan te wachten. Na de camper opgehaald te hebben gaan we boodschappen doen. We zijn diep onder de indruk van alle spullen die je kan kopen in deze mega supermarkten. We laden de campers in en rijden naar een mooie natuurcamping bij een mooi riviertje. Natuurlijk moet er een dam gebouwd worden (je bent nederlander of niet). Weer zelf koken is wel weer wennen. Ook de regen is weer even wennen, maar in de camper is het knus eten koken en met z’n allen eten.

Vandaag gaan we een groot stuk rijden op weg naar milford sound. Het is een mooie route met bergen, riviertjes, schapen, graslanden, watervallen. De natuur is erg mooi. De camper bevalt ook prima  ondanks dat het een groen paars monster is. Er is veel ruimte binnen, er zit zelfs een tv in!

We hebben om 11.15 uur een boottochtje reserveert in de fjorden bij Milford Sound. Eerst moeten we nog een tunnel door waar het stoplicht om het kwartier op groen staat. We stoppen natuurlijk als hij op groen staat voor een foto en als we weer in de camper stappen staat hij net op rood. Ach ja, je moet wat doen voor die ene mooie foto! We zijn toch nog ruim op tijd bij de haven voor het boottochtje van 1,5 uur. Het is prachtig mooi weer, we hebben geluk wat het schijnt 90% van de tijd bewolkt en/of regenachtig te zijn.  Dan rijden we weer dezelfde weg terug en stoppen op een mooi camping bij een riviertje. Als we betaald hebben en een plekje hebben gevonden, merken we dat het er stik van de muggen! We stoken een mooi vuurtje wat erg leuk is maar niet helpt tegen de muggen. We vertrekken de volgende morgen direct na het wakker worden en ontbijten op de eerst volgende parkeerplaats met uitzicht op de bergen. We rijden tot een mooi meer bij Manapouri waar we lekker lunchen met een broodje knakworst. Dan komen rond 16.00 uur de wolken binnendrijven en begint het wat te regenen. De deur van de camper klemt een beetje denkt Karin. Dan nog een keeer wat harder dichtgooien en ja hoor, de fotocamera valt naar buiten. Die zat er dus tussen en helaas: daar kan het schermpje niet echt tegen! Het toestel doet het verder nog prima dus maken we nog een paar dagen foto’s zonder te zien wat. ‘s Avonds op de laptop zien we dan het resultaat. Toch maar snel een nieuwe aanschaffen!

We ontbijten in de keuken/eetzaal omdat het regent. We rijden verder naar het zuiden over een scenic-route naar de Caitlins. We gaan naar Curiobay waar we pinguïns en dolfijnen kunnen zien. We hebben geluk en zien een aantal  pinguïns het strand op komen. Het regen pijpestelen maar het is een prachtig gezicht. De pinguïns gaan naar hun nestjes onder de struiken, lekker droog. Die hebben het beter geregeld dan wij!

In de baai zwemmen dolfijnen, we denken ze te zijn als we wat zwarts zien in de verte. Maar zeker weten we het niet.

‘s Morgens regent het nog steeds erg hard, maar we gaan toch bij de pinguïns en de dolfijnen kijken. We zien nu duidelijk de dolfijnen dicht bij het strand zwemmen. We laten zich door de golven bijna op het strand spoelen en zwemmen dan weer terug. We drinken koffie in het kantoortje/winkeltje van de campingeigenaar en genieten van het uitzicht op de baai. Als het wat minder hard regent rennen we terug naar de campers en vertrekken weer.